Ngjarje

Ligjëratë për Pier Paolo Pasolinin në Bibliotekën Kombëtare

 

 

Në kuadër të veprimtarive që po organizohen në Tiranë në kujtim të personalitetit të shquar të kulturës italiane Pier Paolo Pasolini (1922-1975) Instituti Italian i Kulturës dhe Biblioteka Kombëtare organizuan më 29 prill 2009, në mjediset e kësaj të fundit, një ligjëratë kushtuar jetës dhe veprës së tij. I ftuar nderi në këtë veprimtari ishte z. Roberto Chiesi, përgjegjës i Qendrës Studimore-Arkivore të Cineteca-s së Bolonjës.

Mbas fjalëve të përshëndetjes, mirëseardhjes dhe falënderimeve nga ana e dr. Aurel Plasarit, drejtor i Bibliotekës Kombëtare, dhe dr. Flavia Tibaldi, drejtoreshë e Institutit Italian të Kulturës, e mori fjalën z. Roberto Chiesi, i cili u ndal gjatë në personalitetin shumëdimensional të Paolo Pasolinit, figurë qendrore e kulturës italiane të gjysmës së dytë të shekullit të kaluar. Si prozator, poet, intelektual, regjisor filmi, gazetar, gjuhëtar dhe filozof ai u karakterizua nga shqetësimi qytetar, tendencat eksperimentale dhe përkushtimi në përballje me problematikën e jetës italiane pas Luftës së Dytë Botërore. Nga poezia te proza, nga esetë te kinemaja dhe teatri, Pasolini përdori forma shprehjeje nga më të ndryshmet për të pasqyruar fenomenet sociale që nga vitet ’50 deri në mes të viteve ’70 duke i dhënë veprës së tij një vizion të thellë lirik dhe impresionues.

Si njëri ndër njohësit më të mirë të veprës komplekse të Pasolinit, ligjëruesi shpjegoi universin poetik të këtij autori si pasqyrë e shndërrimeve shoqërore në Itali, e cila kalonte nga një vend bujqësor në një vend neokapitalist dhe konsumit, siç u shpreh ai. Pasolini ishte partizan i një kulture të re dhe i një mënyre të re jetese të karakterizuar nga diversiteti i mendimeve. Studiuesi përshkroi fazat e ndryshme të krijimtarisë së Pasolinit në ndërthurje me anë të tjera të personalitetit të tij krijues. Ai shpjegoi që në veprën e tij Pasolini besoi dhe u përpoq për një harmoni të kulturës antike me modernitetin, çka provoi të jetë thjeshtë një utopi për shkak të triumfit të kësaj të fundit.

Takimi u gjallërua edhe më me pyetjet e të pranishmëve dhe përgjigjet e Roberto Chiesit. Ra në sy në këtë veprimtari mungesa e pedagogëve dhe studentëve të italianistikës të ftuar posaçërisht nga Instituti Italian i Kulturës.